Malangvee's profilesilmarillionPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    May 11

    จะดีใจรึเสียใจดีหนอ T.T

    มะวานจะได้ถอนฟันคนไข้เปงครั้งแรก...ลังจากเพื่อนๆ ได้ถอนไปหลายคน
    ซักประวัติ วัดความดัน รายงานเคส อ.ให้ถอน....
    พอฉีดยาชาเส็ด คนไข้เกิดกลัว T.T ขอเปี่ยนคนถอนสะงั้น 5
    อด อ. บอกว่า เธอทำตัวเปงเด็กเกินไป ปรับบุคคลิกให้มันเปงผู้ใหญ่โหน่ย เงียบ และนิ่ง- -.
    เพื่อน บอก แกหน้าเด็กเกิน 5 จะดีใจว่าหน้าเด็ก รึ เสียใจไม่ได้งานนี่
    กลัวจิงๆ เรย เกิดคนไข้มา เปงงี้ทุกคน จะจบไหม๊ชาตินี้ = =
    ใครรู้วิธีปรับนิสัยให้ดูเปง ผู้ใหญ่ บอกทีเน้อ จะได้จบ TT0TT
    April 28

    วันแรก ของการลงคลินิควินิจฉัย - -"

    วันนี้เริ่มต้นด้วยความสวยงาม....ไปถึงคณะตั้งแต่ 8 โมงนิดๆ ไม่ต้องเอาเสื้อ กราว ไป(ด้วยว่าเปิดดูตาราง มันว่าลง sur)
    8.50...กะลังจะถึงเวลา เปิดดูตารางอีกรอบ OoO ไหงมันกลายเปง diag(มารุทีหลัง วันต่อมา เปิดดูผิดอาทิตย์)
    รีบวิ่งไป คลินิค แล้วก็นึกได้ว่า เฮ้ย มันใช้เสื้อกราวน์ วิ่งไปรถ กลับห้อง มาคลินิค ถึง 9.05 สายไป 5 นาที
    อ.ธีร่า เรียตั้งแต่ 9 โมงตรง T.T เดินตามอ.ศึกษาๆ รับคนไข้ อ. บอก อะ emergency case (ตอนนั้น มันคือไรหว่า)
    ถามเพื่อนเพื่อนบอกแค่ เอาอันชาร์ท นี้ไปเขียน ... แล้วก็เหลือบไปเหงบนโต๊ะเพื่อน เฮ้ย!! ลืมเอา conduct มา อนาถอีก
    ตรวจคนไข้ ตรวจไป ซักประวัติไป...ไมอ.ไม่มาหว่า(ลืมอีกว่าเค้ามีกำหนดเวลาไม่เกิน 15 นาที ล่อไปจะ ชม.)...เรียก อ.ตรวจ โดน ตรวจไรของเธอ นานเว่อ
    ... เส็ด อ. ..เออ ปะมาณว่าตรวจครบ อ.บอกวาเขียน งี้ๆนะ เราก็อืมๆ ...ตอนนั้นจำได้นะ พอ อ. ลุกไป ลืม (แป่ววว)
    เขียน รอบแรก จามมะได้ เห้อๆ โดนอ.ว่าแล้วก็บอกรอบ 2.... ส่งอีก รอบ 3....เห้อๆ อ.เซงขั้นสุด มันยังผิดอีก ...เขียนเองเยย...- -"
    คนไข้คนที่ 2 อ่ะศิริพร CC เรย เห้อๆ.... ไม่มีคนช่วย เอ้า ตรวจคนเดียวไปเธอ...ง่ะ ตรวจทั้งปากคนเดียว จะจำได้ไงเนี่ย
    ตรวจๆไป...จดๆ ใส่ปี้ เส็ดอย่างรวดเร็ว เรียก อ.....พอ มาถึง ไหนเส็ดเร็วจัง เอ้า นั่นเธอ ยังไม่ระบายชาร์ท...- -. หนูไม่ยู้
    บันทึกเส็ด เรียก อ.มาเช็ค ไหนๆ...วัด PD รึยัง วัดแล้วค่ะ..4mm อ. โพรบ อีกซี่ 10 mm อนาถ ก็ถามเพื่อนเพื่อนบอกเอาแค่บางซี่ เห้อๆ อ.ให้ทำทุกซี่
    เส็ด ส่งคนไข้กลับ....เหมือนจะผ่านด้วยดี รายนี้...บ่าย 3 อ. ตามส่งชาร์ท เฮ้ย ยังไม่เส็ดเยย...นั่งเขียนๆ ขึ้นไปส่ง....ฮะ ยังเขียนไม่เส็ดรึ เรียบเรียงก็ผิด
    สะกด ภาษาปะกิก็ผิด....ไม่ครบอีก...อ.เซง เขียนให้อีกรอบ เทอไปเขียนแบบนี้ใส่ชาร์ทมา ส่งต่อคงรุแล้วนะ...ให้เวลา 1 ชม. ชั้นจะรอเทอถึง 18.00...
    กลับมาเขียน งงอีก PTU มันมีส่ง ถอนฟันไหม๊หว่า ถามก็มะมีคนรุ ...ไปตายเอาดาบหน้า กลับไปถามอ....อ่ะโดนอีก เพลาๆ แล้ะ มีเรื่องอื่นๆ ตามมา 18.30 ผ่านไป นึกว่า จบลง
    เทอ ไปเอาใบส่งเอ็กเร มาเขียน ส่งชั้นตอนเช้า เห้อๆ....เขียนไปส่งก็ไม่ครบ...ผิดพลาดก็เยอะ อ.ทนเจอหน้าตั้งกะเช้ายันเย็น...ดีนะ ไม่ให้ NR...ได้มาครึ่งนึง
    TT^TT อ.ใจดีที่สุด...จะพยายามไม่ให้เน่า.. แต่ไงๆ ก็ตก อังกิดอ่ะ จะเขียนถูกได้ไงหนอ อนาคต โดนอีกแน่เยย....
    ปล.มีใครใจดีมาสอนเขียน ชาร์ท และ รเรียบเรียง อังกิดให้ก็ดีเน้อ เด๋วเพื่อนคนนี้ไม่จบเอา  

    นรกการเรียนได้เริ่มขึ้นแล้ว.......วววว

    ขณะนี้เราชาวปี 4 ทันตะ ได้เริ่ม เส้นทางเดินแล้ว เห้อๆ
    คนอื่นยังซัมเมอได้คร่งทางเท่านั้น ไหงเราเปิดเทอมแล้วหว่า
    เปิดปั๊ป สอบ ปุ๊ป สอบเส็ดลงคลินิคต่ออีกต่ะหาก อนาถแท้
    ชีวิตคลินิค....เศร้า รันทด เกินบรรยาย ข้าวก็ไม่ได้กิน นอนก็ไม่พอ
    ของก็ลืม ความรู้ก็ไม่มี อ่าว(แอบมีแต่แกลบ)
    แนะนำ คนที่มีน้องรึลูก อย่าให้มาเรียนทันตะ เน้อ จะดีต่อบุตรหลานท่านอย่างยิ่ง
    ปล.อยากเที่ยวเล่นจังเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    March 11

    วันเหงาๆของคนๆนึง

    ปิดเทอม...แล้ว  แต่ไม่ได้เที่ยวเรยอ่ะ
    เพื่อนๆคงมีฟามสุขกันอ่ะจิอิจฉา
    อยู่..คนเดียว..เหงาจังเรย...T^T
    อารมณ์ เหมือนเพลง"ฤดูที่ฉันเหงา"เรย
    อยากอยู่กะหมาน้อยจังเรยอ่ะ...เมื่อไหร่จะมีวันนั้นน้อ
     
     

     อยากเที่ยวววววว...กับหมาน้อย

     
    February 05

    วันใกล้วันสอบ

    อีกไม่กี่วันก็จะวาเลนไทน์แล้วนะเพื่อนๆ
    และน้อยวันกว่านั้นเราก็กะลังจะสอบแล้วเด้อ
    แต่ทำไมยังไม่มีเวลาอ่านหนังสือเลยมีแต่งานกับอะไรก็ไม่รุ
    จะรอดไหมเนี่ย....T-T คิดถึงความอิสระที่อยากมีจัง
    ไปละ บายบาย เพื่อนๆ
    รักนะหมาน้อย
    January 27

    ช่วงเวลาของการกิน

    ช่วงนี้กินเยอะมากๆ เพราะงานเกษตรแท้ๆเลย
    ทั้งโรตีสายไหม แคบหมูมันก้อนโต
    ยังมีไอติมกะไอติมทอดิกต่ะหาก และอื่นๆอีกมากมาย
    กินเยอะโคตรๆ เด๋วกลายเป็งก้านกล้วยพอดี น่ากัวๆ
    แต่มีเรื่องน่ายินดีแฮะ ได้อยู่กะหมาน้อยแล้วล่ะ
    ปลูกต้นไม้ด้วย ไม่รู้ว่าจะอยู่ได้นานแค่ไหนแฮะ ที่เคยเลี้ยงก็ต้นกระบองเพชร
    ขนาดนั้นยังตายภายในเวลาอันสั้น(ไม่เกินเดิอน)เล้ย
    หวังว่าจะมีชีวิตรอดนะ ทั้งต้นไม้และผู้ปลูกเนี่ย
    ไปละ บายบาย
    ปล.ขอให้คนอ่านมีความสุขมากๆนะ
    ปลล.คิดถึงหมาน้อยแฮะ
    January 21

    อีกวันหนึ่งของเรา

    เสาร์-อาทิตย์เนี่ยเป็นวันที่ผ่านไปเร็วที่สุดของสัปดาห์เลยเนอะ
    อีกไม่นานก็จะตรุษจีนแล้วเนอะ....ถ้าเพื่อนๆทั้งหลายได้เยอะก็อย่าลืมแบ่งปันด้วนนะ  อิอิ
    และอีกไม่นานก็จะถึงเดือนแห่งความรักแล้ว มีคนที่จะให้ของและแบ่งปันความสุขกันรึยัง ถ้าไม่มี
    ก็ยังมีเพื่อนๆและครอบครัวนะ  หวังว่าเดือนกุมภานี้จะเป็นเดือนที่อบอวลไปด้วยความรักและหวังดีนะ
    และต่อด้วยนรกอย่างรวดเร็ว  สอบ final นรกกลางกองหนังสือ
    ขอให้มีชีวิตรอดนะทุกคน สู้ๆ
    ไปละ บายบาย
    December 31

    ปีเก่า-ปีใหม่

    จะปีใหม่แล้ว หวังว่าเพื่อนๆ ครอบครัวและคนรู้จักจะมีความสุขนะ
    ให้มีแค่เรานี่แหล่ะอยู่คนเดียว หว้า น่าจะมีอะไรหนุกๆทำเนอะจะปีใหม่ทั้งที
    แต่หลังปีใหม่รู้สึกจะนรกของการเรียนเพิ่มนะเนี่ย หวังว่าจะรอดการเรียนปีนี้ไปได้นะ
    มีความสุขมากๆนะหมาน้อย ไปล่ะ
    บายบาย
    November 29

    มาแปลก

    เออแปลกดีเนอะ  อยู่ดีๆเพื่อนเก่ามากๆๆๆๆ ตั้งกะสมัย ม.ต้น ที่ไม่ได้ติดต่อกันเลยหลังจบก็ดทรมาหา
    ^_^ ก็ดีใจอ่ะนะแต่กะโทรมาแกล้งกันนี่ดิ  เคืองๆ แล้ววันนี้ก็มีพี่ที่รู้จักกันเจอครั้งสุดท้ายก็ 4 ปีก่อนอยู่ดีๆ ก็โทรมาอีก แปลกดี
    การจัดแข่งขันกีฬาก็ดีเหมือนกันเนอะ  ได้รู้จักคนอื่นๆอีกมากมาย
    แต่ก็นะมาจัดช่วงใกล้สอบก็แย่เหมือนกันนะเนี่ย  ยังไม่ได้แตะหนังสือเล้ย TToTT อย่างแย่
    ไปก่องละงานท่วมหัว
     
    November 23

    แผ่นยางกั้นน้ำลาย+พิมพ์ปาก

    อาจารย์ให้ใส่แผ่งยางกั้นน้ำลายด้วยล่ะ เห็นว่าเพื่อป้องกันเลือดและน้ำลายเวลาทำงาน
    แต่ไหงใส่แล้วเลือดถ่วมๆ สาดๆ เต็มเลยกั้นตรงไหนก็ไม่รุ เยอะกว่าเดิมอีก
    ปากก็บวม เลือดก็ออก แก้มก็เป็นแผล แถมฟันแตกป่าวก็ไม่รุ TToTT ไม่ค่อยเหงประโยชน์เล้ย
     
    ได้พิมพ์ปากเพื่อนด้วยล่ะวันนี้ หนุกดี พิมพ์เสร็จเพื่อนหน้าแมวคลุกฝุ่นมั๊กๆ ^-^
    เหอะๆ แถมอาจารย์ให้ผ่านแล้วด้วย แต่ดันเทปูนแล้วแงะไม่ออก เศษเสี้ยวของฟันที่ควรอยู่ดันแตกซะนี่ TT^TT
    สงสัยได้พิมพ์ใหม่แหงมๆ -_-'
     
    พรุ่งนี้ต้องตื่นตั้งแต่ตี 4 ด้วยล่ะ สู้ๆ (จะรอดไหมเน่ย )
    p.s. ซวยโคตรๆ โดดเอาวันแจ็คพ็อดจารย์ จะฟ้องพ่ออีก ซวยเล้ย
    October 10

    ปิดเทอมซะที

    กว่าจะรอดพ้นเทอมต้น แทบรากเลือดเลย แถมไม่รู้ออกมาจะต้องเรียนใหม่รึเปล่า TToTT เศร้าโคตรๆ
    แล้วเทอมปลายยิ่งเรียนเยอะกว่านี้อีก จะเป็นเยี่ยงไรหนอชีวิตในวันข้างหน้า -_-"
    อยากเจอเพื่อนๆ อยากเที่ยวเล่น เหอะๆแต่หามีเงินหนับหนุนไม่
    สงสัยวันหยุดพักผ่อนก็คงได้หยุดพักผ่อนจิงๆล่ะมั้ง นอนตายอยู่บ้านเหมือนเดิมนั่นเอง
    พุ่งนี้จะกลับบ้านล่ะ เพื่อนๆทุกคนที่ต้องเดืนทางก็เดินทางโดยสวัสดิภาพนะ แล้วเรามาร่วมมรสุมกันต่อไป
    นรกมีจิงๆ เงอะๆ
     
    August 12

    วันหยุดที่ไม่หยุด

    โอ้ย!! วันหยุดทั้งทีงานเต็มเลย เที่ยวก็ไม่ได้เที่ยว แถมต้องอยู่คนเดียวอีก
    ช่างเป็นวันหยุดที่น่าเศร้าจริงๆเลยนะเนี่ย ไร้ซึ่งชีวิต มีแต่ความเหงาและโดดเดี่ยว
    น่าเบื่อย่างแรงเลยTTOTT........... 
    ...........................
    June 03

    มหาโหด

    โอ้ยอาทิตย์แห่งการเรียน สุดยอด เรียนวันละอย่างน้อยแปดชั่วโมงแหน่ะ
    แถมยังทำ lab ผ่านไม่หมดอีกเซงๆ ต้องทำ lab มืดจนได้
    อยากเที่ยว อยากดูหนังอีกอ่ะ ได้ดูแต่ X-men เอง
    พึ่งไปเจอหนังสือที่ให้ข้อคิดมาอย่างหนึ่ง
    เรารักเขา ไม่ใช่เราจะเข้าไปในชีวิตเขา แต่มันเป็นการยอมให้เค้าเข้ามาในชีวิตเราต่างหาก
    May 23

    เบื่อแฮะ

    โหย!! ไมต้องเรียนตั้งสามวันเนี่ยเซงจัง
    เรียนแค่วันละชั่วโมงแทนที่จะเรียนทีเดียวเสร็จเลย
    แถมเรียนตั้งกะแปดโมงเช้าเฮ้อๆ อยากดูหนังจังเลย
    เดือนนี้ยิ่งมีเรื่องน่าดูตั้งหลายเรื่องว่ามะ
    May 22

    ในที่สุดก็ได้เที่ยว

    เย้ๆ หลังจากที่รอมานาน ก็ได้เที่ยวซะที
    ถึงจะไม่ได้เที่ยวป่าธรรมชาติก็เหอะ
    ป่าคอนกรีตก็ยังดี ไปกรุงเทพห้าวันออกเที่ยวเล่นทุกวันเลย
    ไม่คิดถึงสังขารเล้ย ไปเที่ยวกลับมาบ้านก็ต้องกินยาแก้ปวดขา เหอๆ
    ได้เสื้อผ้ามาตั้งเยอะ ล้นกระเป๋าเลย ส่วนตังค์ก็แว้บหายๆ เซงเล็กน้อย
    ยังเที่ยวไม่ทั่วเลย =_= ยังอยากไปอีกตั้งหลายที่แต่ดันต้องรีบกลับมาเรียนนี่สิแย่จัง
    ไม่ได้เจอเพื่อนเลยอ่ะแง คุณเพื่อนดันออกไปทำงานทั้งห้าวันนั้นแถมทิ้งมือถือไว้บ้านอีก
    โห่ๆ อยากเจอเพื่อนๆจังเลย อีกสองเดือนเราก็จะมีหลานอีกคนแล้วจะเป็น ญ รึ ช กันหนอ?
    May 03

    กินไม่ไหวแหล่ว

    วันนี้เกิดอยากกินพิซซ่าขึ้นมา
    แล้วหาเพื่อนกินไม่ได้.....ไปกินกันสองคน
    ดันสั่งถาดกลางกะอย่างอื่นอีกสองอย่าง
    จุกครับท่าน จะตีกันตาย ไม่ใช่แย่งกินนะ -_="
    บังคับให้อีกคนกินเพราะต่างคนต่างอิ่มจะตาย
    เลี่ยนอ่ะกินเยอะๆ ตายไปเลย
    แต่เจอคนรู้จักอีกคู่ไปกินเห็นกินหมดอย่างสบายเลย
    สุดยอด o_o อยากดูหนังแต่ไม่มีไรอยากดูสักเท่าไหร่
    เลยอด....เรื่องที่อยากดูก็ดันออกไปแล้ว TT^TT
     
    May 02

    ร้อนๆ

    กลับมาขอนแก่นแล้ว ร้อนโคตร แอร์ก็ไม่มีเหมือนที่บ้านเลย =_="
    เซงมากๆเมื่อไหร่จะลงทะเบียนได้ครบเนี่ย ต้องลงทั้งที่ไม่ได้อยากเรียนสักหน่อย
    ที่ลงเพราะกลัวเรียน 6 ปีไม่จบต่ะหาก -o-
    กลับมาจัดห้อง ห้องโคตรรกเลย ของเยอะไปหน่อย
    ไม่รุจะจัดไงดี T^T
    โอ้ย มีแต่คนมาเตือนว่ากินมากๆระวังอ้วนนะ
    อยากจะบอกมากๆเลยว่า มันไม่ต้องกลัวรึระวังแล้วล่ะ
    อ้วนไปแหล่ว กลมเชียว -/\-''
    ร้อนๆๆๆๆๆ อาบน้ำวันละสี่ห้ารอบแล้วนะ ยังจะตายเลยแงๆๆ
    มีใครช่วยแนะวิธีคลายร้อนดีๆให้บ้างก็ดีนะ
     
    April 30

    นิยายๆ

    เหอๆ ในที่สุดคุณพี่ก็เอานิยายของแจ่มใสเล่มใหม่มาให้อ่านซะที
    with love...แด่รักด้วยหัวใจ หนุกดี อิอิ ^_^
    ช่วงหลังๆหนังสือชุดความรู้สึกดีดีที่เรียกว่ารักไม่ค่อยหนุกแล้ว
    แต่เล่มนี้หนุกดี อีกเล่มที่ได้มาก็ไม่ค่อยชอบเลย
    เอาเหอะ
    กินมะม่วงอกร่อง หอมๆหวานๆไปอ่านนิยายไป.....
    อ่ะนะเหมือนมีความสุขขึ้นมานิดหน่อยชีวิต
    แย่ตรงที่เมื่อคืนนอนดึก แต่โดนใครบางคนโทรคุยกะแฟนตั้งกะไก่โห่ =_="
    เสียงคุยปลุกเลย เซงๆ นอนไม่พอ แถมยังโดนแม่ลากไปโบสถ์อีก
    ง่วงๆ  -o-
    April 28

    กิ้งไปกิ้งมา

    เหอะๆ วันนี้นอนเล่นคอมทั้งวันจนโดนพ่อว่าเลย =_-''
    ก็มันไม่มีไรทำจิงๆนี่นา แต่อย่างน้อยวันนี้ก็เจอนิยายในเว็บที่สนุกดีละกัน
    ดีจังๆ ^_^
    วันนี้ฝนไม่เห็นตกเลย แต่ไหงกบมันออกมาร้องล่ะ งง??
    ช่วงนี้ ubc ไม่มีหนังน่าดูเลยอ่ะ เอาแต่หนังสมัยดึกฯมาเซงๆๆ
    อยากดูหนังใหม่ๆบ้าง แต่พอเอามาก็ฉายบ่อยซะ...สิบรอบต่อเดือนเป็นอย่างน้อย
     
    April 27

    เบื่อจังเลย

    โอ้ย!!! วันนี้แสนน่าเบื่อสุดๆเลย
    ลงทะเบียนก็ไม่ได้ว้าแย่จัง
    แถมมีคนมาย้ำอยู่ได้เมื่อไหร่จะผอม
    โหยคงผอมได้หรอกนะเดี้ยงหยั่งเงี้ย
    ออกกะลังกายก็ไม่ได้ ได้แต่กินกะนอนเฮ้อ!!
    เบื่อ อยากหายไปจังเลย
    วันนี้ก็หมดไปอีกวันกับชีวิตที่แสนไร้ค่า ไม่อยากมีตัวตนเลย
    ไม่อยากอยู่ด้วยความรู้สึกแบบนี้แล้ว =_=